Ιωσήφ Φράγκος για λιμάνι – μαρίνα: Εάν η Επιτροπή θεωρεί ότι δεν έχει κανέναν ουσιαστικό ρόλο, ας το δηλώσει καθαρά

ΛΙΜΑΝΙ ΜΑΡΙΝΑ ΛΑΡΝΑΚΑΣ

Η ανάπτυξη της Λάρνακας είναι άμεσα συνυφασμένη με την ανάπτυξη του λιμανιού και της μαρίνας της. Αυτή είναι η σταθερή μου θέση και η αφετηρία της ενεργού ενασχόλησής μου με το ζήτημα τα τελευταία χρόνια.

Μετά τον τερματισμό της συμφωνίας με την Kition, υποστήριξα την προσπάθεια αναβίωσής της. Με βάση την πρόοδο στην αδειοδότηση, τις ανάγκες χρηματοδότησης και, κυρίως, τον παράγοντα του χρόνου, θεωρούσα αυτή την οδό ως την πλέον ρεαλιστική για την υλοποίηση του έργου.

Επικράτησε άλλη προσέγγιση: να αναλάβει το κράτος την προώθηση της ανάπτυξης. Σήμερα, όμως, το ζητούμενο είναι να αναλάβουν όσοι επέλεξαν και στήριξαν αυτή την πορεία την ευθύνη να την οδηγήσουν σε αποτέλεσμα.

Αντί γι’ αυτό, παρακολουθούμε ένα γαϊτανάκι μετάθεσης ευθυνών. Οι τοπικοί φορείς παραπέμπουν στην Κυβέρνηση, η Κυβέρνηση στις νομικές δυσκολίες, η συζήτηση επιστρέφει στις πολιτικές αποφάσεις και κάπου ανάμεσα χάνονται ο συντονισμός, η χρηματοδότηση και τα χρονοδιαγράμματα.

Όλοι έχουν εξηγήσεις για το τι δεν μπορεί να γίνει. Κανείς δεν φαίνεται πρόθυμος να αναλάβει προσωπικά και θεσμικά την ευθύνη για το τι πρέπει να γίνει.

Ιδιαίτερο βάρος έχουν εδώ οι πράξεις, οι επιλογές και η συνολική διαχείριση του ζητήματος από τους τοπικούς άρχοντες και, κυρίως, από την Επιτροπή Ανάπτυξης Λάρνακας και τα μέλη της.

Η επωδός «το κράτος είναι υπεύθυνο, εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε» δεν μπορεί να αποτελεί μόνιμο άλλοθι. Η ευθύνη της Κυβέρνησης είναι δεδομένη. Αυτό, όμως, δεν απαλλάσσει τους εκπροσώπους της πόλης από τη δική τους ευθύνη για όσα εισηγούνται, στηρίζουν, αποδέχονται ή αφήνουν να περνούν χωρίς ουσιαστική αντίδραση.

Εάν η Επιτροπή θεωρεί ότι δεν έχει κανέναν ουσιαστικό ρόλο, ας το δηλώσει καθαρά. Ας εξηγήσει τότε και ποιον σκοπό εξυπηρετούν οι συνεδριάσεις, οι παρεμβάσεις και οι ανακοινώσεις της. Η πόλη δεν χρειάζεται ακόμη ένα βήμα από το οποίο να ανακοινώνεται η αδυναμία παρέμβασης.

Εάν, όμως, θεωρεί ότι έχει ρόλο —και κατά την άποψή μου οφείλει να έχει— ας τον ασκήσει με συγκεκριμένη μεθοδολογία: άμεση συμμετοχή, γνώση και άποψη επι των δεδομένων, σαφείς απαιτήσεις, οδικό χάρτη, μετρήσιμα ορόσημα, τακτικό έλεγχο της προόδου και δημόσια καταγραφή των δεσμεύσεων και των καθυστερήσεων. Να γνωρίζουμε τι ζητήθηκε, από ποιον, τι συμφωνήθηκε και ποιος δεν ανταποκρίθηκε.

Η συμμετοχή σε ένα τέτοιο σώμα συνεπάγεται ευθύνη. Και η ευθύνη κρίνεται από την επίδραση που έχουν οι ενέργειές του στην πορεία του έργου. Οι τίτλοι και οι θέσεις δεν μπορούν να συνοδεύονται από επιρροή όταν λαμβάνονται αποφάσεις και από αναρμοδιότητα όταν ζητούνται αποτελέσματα.

Κάθε ανακοίνωση περί εξεύρεσης λύσης είναι ευπρόσδεκτη. Η αξία της θα φανεί στην εφαρμογή της. Ύστερα από δεκαετίες συζητήσεων, η Λάρνακα δικαιούται να γνωρίζει ποιος θα κάνει τι, με ποια χρηματοδότηση και μέχρι πότε.

Χρειάζεται επίσης να είμαστε ειλικρινείς: ουσιαστική ανάπτυξη χωρίς κεφάλαια, επενδύσεις και αποφάσεις δεν γίνεται. Εάν θέλουμε το λιμάνι και τη μαρίνα να αποτελέσουν μοχλό ανάπτυξης της πόλης, οφείλουμε να στηρίξουμε έμπρακτα τις προϋποθέσεις που απαιτούνται.

Μέχρι σήμερα, η ευθύνη φαίνεται να βρίσκει πάντοτε άλλον παραλήπτη. Το κόστος, όμως, έχει σταθερό παραλήπτη: τη Λάρνακα.

Όποιος διεκδικεί ρόλο στις αποφάσεις, οφείλει να αναλαμβάνει και το βάρος του αποτελέσματος.