Εμπλουτίζεται με νέα γλυπτά το Πάρκο Καλλιτεχνών «Μεσόγειος»

Το Πάρκο Καλλιτεχνών «Μεσόγειος» στη Λάρνακα εμπλουτίστηκε με νέα γλυπτά που αναδεικνύουν τη σχέση του τόπου με τη θάλασσα, τη φύση και τον πολιτισμό της Μεσογείου.

Ο Δήμος Λάρνακας και η Εταιρεία Τουριστικής Ανάπτυξης και Προβολής Περιφέρειας Λάρνακας, με τη στήριξη του Υφυπουργείου Τουρισμού, παρουσίασαν πρόσφατα την Α’ Φάση τοποθέτησης γλυπτών, εγκαινιάζοντας έναν ανανεωμένο χώρο όπου η τέχνη συναντά τον δημόσιο χώρο και ενισχύει τη συλλογική ταυτότητα της πόλης.

Τέσσερα νέα έργα ντόπιων δημιουργών πλαισιώνουν τα δύο ήδη υπάρχοντα γλυπτά. Κάθε έργο συνοδεύεται από σήμανση QR code, προσφέροντας στους επισκέπτες πρόσβαση σε πληροφορίες για τον δημιουργό και το περιεχόμενο του έργου. Η πρωτοβουλία αποτελεί την αρχή μιας διαρκούς προσπάθειας πολιτιστικής ανάδειξης, καθώς η τοποθέτηση νέων γλυπτών θα συνεχιστεί και το 2026.

Παρουσίαση των γλυπτών

• Φωνές της Πέτρας – Αντρούλα Αγγελίδου Αντωνιάδου

Κάθετο γλυπτό από ανοιχτόχρωμη πέτρα που απεικονίζει ανθρώπινες μορφές να αναδύονται και να χάνονται μέσα στην ύλη, συμβολίζοντας τη μνήμη, τη συνέχεια και τη συλλογική εμπειρία του τόπου.

Η στήλη, με τον λιτό αλλά μνημειακό της χαρακτήρα, ανακαλεί τις ρίζες της κοινότητας και την ανθεκτικότητα του ανθρώπου απέναντι στον χρόνο. Το παιχνίδι φωτός και σκιάς πάνω στις χαραγμένες επιφάνειες αποδίδει την αέναη μεταβολή της μνήμης και της ταυτότητας.

• Somehow Up and Stand – Ανδρέας Καλλή

Έργο που συνδυάζει την τραχιά πέτρα με ρευστά, σχεδόν διάφανα στοιχεία, εκφράζοντας τη σύγκρουση ανάμεσα στη σταθερότητα και την αστάθεια, στη βαρύτητα και τη ροή. Η σύνθεση αντικατοπτρίζει την ανθρώπινη ανάγκη για ισορροπία σε έναν κόσμο συνεχών μεταβολών.

Το έργο λειτουργεί ως συμβολισμός της ψυχικής ανθεκτικότητας και της εσωτερικής δύναμης, αλλά και ως αναφορά στη Μεσόγειο ως πεδίο διαρκούς κίνησης, αλλαγής και αναζήτησης.

• Vele al Vento – Κατερίνα Σταύρου

Μινιμαλιστική απεικόνιση πανιών ιστιοπλοϊκού, που αποτυπώνει τη διαχρονική σχέση του ανθρώπου με τη θάλασσα, τον άνεμο και την ελευθερία. Τα δύο πανιά μοιάζουν να κινούνται με την πνοή του ανέμου, προσδίδοντας ζωντάνια και κίνηση στο έργο.

Η σύνθεση αποπνέει αίσθηση ισορροπίας και εσωτερικής ηρεμίας, ενώ η δυνατότητα παρατήρησης του εσωτερικού χώρου του γλυπτού ενισχύει την αλληλεπίδραση θεατή και έργου. Ένα γλυπτό που τιμά τη μεσογειακή παράδοση της ιστιοπλοΐας και το πνεύμα της εξερεύνησης.

• Ομπρελάδες – Φώτου Δημητρίου

Τρεις ανθρώπινες φιγούρες από ρητίνη και μέταλλο στέκονται στο χώρο με μεταλλικές ομπρέλες, σαν σιωπηλοί παρατηρητές της καθημερινότητας και της ροής του χρόνου. Η απλότητα της φόρμας και οι γήινες αποχρώσεις παραπέμπουν στη μεσογειακή παλέτα – το φως, τη θάλασσα και τον αέρα.

Το έργο μεταφέρει αίσθηση ηρεμίας και στοχασμού, συμβολίζοντας την ισορροπία ανάμεσα στην ανάγκη προστασίας και την επιθυμία εξωστρέφειας.

• Ανθοί Μεσογείου – Χριστιάνα Χαραλάμπους

Γλυπτό από πηλό και μέταλλο σε μορφή υπερμεγέθους μπουκέτου, που αποπνέει ζωτικότητα και αφθονία. Ο πηλός εκφράζει τη γη και τη δημιουργική δύναμη των λαών της Μεσογείου, ενώ το μέταλλο προσδίδει ανθεκτικότητα και διάρκεια. Τα άνθη, σύμβολα γονιμότητας και αναγέννησης, αναπαριστούν τη Μεσόγειο ως πηγή ζωής, φωτός και πολιτισμού.

Ένα έργο που μετατρέπει το οικείο σε μνημειακό, καλώντας τον θεατή να βιώσει τη φύση και τον πολιτισμό ως ενιαία εμπειρία.

• Αντίλαλοι της Θάλασσας – Αντρούλα Αγγελίδου Αντωνιάδου

Έργο που καλεί τον θεατή να το περιηγηθεί, αποκαλύπτοντας διαρκώς νέες οπτικές, όπως οι μεταβαλλόμενες διαθέσεις της θάλασσας. Μέσα από τη ροή των μορφών, αποτυπώνει τη Μεσόγειο ως τόπο περάσματος, συνάντησης και ονείρων που ταξιδεύουν με το νερό.

Το γλυπτό αποτελεί δωρεά της κας Αντωνιάδου, στην οποία εκφράζονται θερμές ευχαριστίες.