Μαθήματα Παραλίας

Του Μάριου Κουκουμά

1. Μιλούμε με σεβασμό σε όλους όσους προσφέρουν υπηρεσίες. Γκαρσόνια, παιδιά σε κρεβατάκια/ομπρέλες, παρκαδόρους (επιάσετε το νόημα). Είναι εργαζόμενοι όχι δούλοι και όπως όλοι μας απαιτούν σεβασμό και αξιοπρέπεια στις συμπεριφορές μας. (Αφήνουμε και φιλοδώρημα, όσο και όπως μπορεί ο καθένας μας, μην γίνεστε κάφροι)

2. Καθαρίζουμε τον χώρο μας στις παραλίες οταν αποχωρούμε. Είναι ένδειξη στοιχειώδους ευγένειας.

3. Αν δεν έχει κρεβατάκι ελεύθερο δεν βοηθά σε τίποτα να παραπονιέσαι στον υπεύθυνο ούτε θα βοηθήσει αν “ξέρεις ποίος είμαι εγω”.

4. Αν δεν είναι καθαρό το κρεβατάκι μας ζητάμε με ευγένεια να μας το καθαρίσουν. Αν εμείς το “λερωσαμε” με άμμους κτλ εμείς οφείλουμαι να το καθαρίσουμε.

5. Δεν φυτεύουμε αποτσίγαρα ή κρύβουμε σκουπίδια στην άμμο. Δεν φυτρώνουν. Δεν κάνουν καρπό. Ειρωνεία, θα τα βρούμε εμείς στην επόμενη επίσκεψη μας.

6. Δεν υπάρχει καμία ανάγκη για φωνές στην παραλία, αυτό ισχύει κυρίως για τους μεγάλους. Όσο και για τους μικρούς μια δόση περισσότερης υπομονής είναι αναγκαία ιδιαίτερα αν θυμηθούμε πως κάναμε εμείς μικροί στα θερινά μπάνια και παιχνίδια.

7. Το μεγαλύτερο μάθημα είναι όλα τα πιο πάνω (και άλλα πολλά) να τα “δώσουμε” με το παράδειγμα μας παρά με τα λόγια μας. Αν άλλα λέμε και άλλα κάνουμε εκάμαμεν μιαν τρύπα μες το νερόν, στην κυριολεξία.

Δια παραδείγματος να αλλάξουμε το τώρα και να φτιάξουμε το αυριο.