Ζήτησε να αφεθεί ελεύθερος άντρας που ξυλοκοπούσε τη σύντροφό του στη Λάρνακα

Η κράτηση άνδρα, ο οποίος αντιμετωπίζει σειρά σοβαρών κατηγοριών για αδικήματα βίας στην οικογένεια, παραμένει σε ισχύ, καθώς το Εφετείο απέρριψε στο σύνολό της την έφεση που είχε καταχωρίσει κατά της πρωτόδικης απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας.

Ο κατηγορούμενος είχε παραπεμφθεί ενώπιον του Κακουργιοδικείου Λάρνακας για υποθέσεις που αφορούν, μεταξύ άλλων, πράξεις με σκοπό την πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης, πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης, απειλές, επιθέσεις που προκάλεσαν πραγματική σωματική βλάβη, κοινές επιθέσεις και συμπεριφορά που προκάλεσε ψυχική βλάβη στη συμβία του σε διαφορετικά περιστατικά. Η κράτησή του είχε διαταχθεί μέχρι την εμφάνισή του ενώπιον του Κακουργιοδικείου, λόγω του κινδύνου διάπραξης νέων αδικημάτων και επηρεασμού της μαρτυρίας.

Με την έφεσή του, ο κατηγορούμενος υποστήριξε ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο εφάρμοσε λανθασμένα τις νομολογιακές αρχές, δεν αιτιολόγησε επαρκώς την απόφασή του και παρέβλεψε το λευκό ποινικό του μητρώο, καθώς και τα προσωπικά του δεδομένα που, κατά τον ίδιο, δικαιολογούσαν την αποφυλάκισή του με όρους. Παράλληλα, υποστήριξε ότι η παραπονούμενη φιλοξενείται ήδη σε προστατευόμενο χώρο και συνεπώς δεν υφίσταται πραγματικός κίνδυνος επηρεασμού της.

Το Εφετείο, εξετάζοντας το σύνολο της μαρτυρίας και της πρωτόδικης απόφασης, έκρινε ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο άσκησε ορθά τη διακριτική του ευχέρεια και εφάρμοσε σωστά τις καθιερωμένες νομολογιακές αρχές. Υπενθύμισε ότι η προφυλάκιση αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, ωστόσο η επέμβαση του Εφετείου δικαιολογείται μόνο όταν διαπιστώνεται σοβαρό σφάλμα στην άσκηση της δικαστικής κρίσης, κάτι που δεν συνέτρεχε στην παρούσα περίπτωση.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στο γεγονός ότι οι κατηγορίες δεν αφορούν ένα μεμονωμένο επεισόδιο, αλλά σειρά επαναλαμβανόμενων περιστατικών που, σύμφωνα με το Δικαστήριο, παρουσιάζουν κοινά χαρακτηριστικά έντονης βίας σε βάρος του ίδιου προσώπου. Το Εφετείο συμφώνησε με την πρωτόδικη εκτίμηση ότι τα περιστατικά δημιουργούν ισχυρή πιθανότητα επανάληψης παρόμοιων αδικημάτων σε περίπτωση αποφυλάκισης του κατηγορουμένου, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι δεν διαθέτει προηγούμενες καταδίκες. Όπως επισημαίνεται στην απόφαση, η εκτίμηση του κινδύνου δεν βασίζεται αποκλειστικά στο ποινικό μητρώο, αλλά και στη φύση, τη συχνότητα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των καταγγελλόμενων πράξεων.

Το Δικαστήριο απέρριψε επίσης τον ισχυρισμό ότι η παραμονή της παραπονούμενης σε προστατευόμενο χώρο εξουδετερώνει τον κίνδυνο νέων αδικημάτων, κρίνοντας ότι το στοιχείο αυτό δεν αρκεί από μόνο του για να αποκλείσει τον κίνδυνο.

Σε σχέση με τον κίνδυνο επηρεασμού μαρτυρίας, το Εφετείο έκρινε ότι υπήρχαν επαρκείς ενδείξεις που δικαιολογούσαν την ανησυχία της Κατηγορούσας Αρχής. Καθοριστικό ρόλο διαδραμάτισε η αναφορά της παραπονούμενης ότι, μετά από παλαιότερο περιστατικό, απέδωσε ψευδώς τους τραυματισμούς της σε πτώση από σκάλες επειδή λυπήθηκε τον κατηγορούμενο, ο οποίος της είχε ζητήσει συγγνώμη, ενώ είχε προηγηθεί απειλητική συμπεριφορά. Το Εφετείο έκρινε ότι, σε συνδυασμό με τη φύση της σχέσης των δύο και τους ισχυρισμούς περί επαναλαμβανόμενης βίας και απειλών, δημιουργείται εύλογη πιθανότητα επηρεασμού της μαρτυρίας, ακόμη και αν δεν υπήρξε άμεση απόπειρα παρέμβασης μετά τη σύλληψη του κατηγορουμένου.

Καταλήγοντας, το Εφετείο έκρινε αβάσιμους και τους έξι λόγους έφεσης, απορρίπτοντας την προσφυγή στο σύνολό της και επικυρώνοντας την απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου για συνέχιση της κράτησης του κατηγορουμένου μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης ενώπιον του Κακουργιοδικείου.