Εικόνες χάους στο αεροδρόμιο Λάρνακας – “Στεκόμουν 2,5 ώρες με 18 μήνων παιδί”

Πόση ταλαιπωρία πρέπει να υποστεί ένας άνθρωπος για να μπει σε ένα αεροπλάνο; Πόσο μάλλον όταν είναι μόνος του με ένα βρέφος;

Χθες έζησα την πιο εφιαλτική εμπειρία που έχω ζήσει ποτέ σε αεροδρόμιο. Ταξιδεύω σχεδόν κάθε δύο εβδομάδες. Δεν είμαι άνθρωπος που παραπονιέται εύκολα. Αυτό όμως που συνέβη στο Αεροδρόμιο Λάρνακας δεν μπορεί να θεωρηθεί φυσιολογικό.

 1 ώρα αναμονή όρθια σε ουρά μόνο για να μπουν ετικέτες στο καρότσι του μωρού μου, ενώ είχα ήδη κάνει online check-in και δεν είχα βαλίτσες. Δεν υπήρχε προσωπικό εδάφους να μας βοηθήσει. Μόνοι μας, με την κατανόηση των υπολοίπων ταξιδιωτών μπήκαμε στην ουρά επιβατών προτεραιότητας. Αν ήμασταν στην κανονική γραμμή ίσως θα θέλαμε περισσότερη ώρα.

 Άλλη 1 ώρα σε άλλη ουρά για να περάσουμε από τα μηχανήματα με τον έλεγχο εισιτηρίων. Εκεί, μόλις πέρασα το μηχάνημα τον έλεγχο εισιτηρίων υπήρχε μια γυναίκα προσωπικό εδάφους την οποία ενημέρωσα ότι περιμένω μόνη μου με ένα βρέφος εδώ και 2 ώρες όρθια, και ότι σε 20 λεπτά φεύγει η πτήση μου αν μπορώ να περάσω στον έλεγχο διαβατηρίων, γιατί υπήρχε άλλη ουρά, άλλης μιας ώρας, για να περάσω τα διαβατήρια (η εικόνα που βλέπετε είναι η ζικ ζακ ουρά από τον έλεγχο εισιτηρίων στον έλεγχο διαβατηρίων. Η γυναίκα μου αρνήθηκε, μου είπε πρέπει να περιμένετε στην ουρά.  2,5 ώρες συνολικά όρθια, μόνη μου με το 18 μηνών παιδί μου, το καρότσι και μια βαριά τσάντα γεμάτη γάλα, νερά και όλα όσα χρειάζεται ένα βρέφος.

Γύρω μου επικρατούσε πανικός.

Άνθρωποι στριμωγμένοι ο ένας πάνω στον άλλο.

Οικογένειες με δύο, τρία και τέσσερα παιδιά να προσπαθούν απεγνωσμένα να κρατήσουν τα παιδιά τους κοντά τους, να μην τα χάσουν. Τα μωρά ανά έχουν εξουθενωθεί στην αναμονή να πεινούν να χτυπιούνται κυριολεκτικά.

Ηλικιωμένοι εξαντλημένοι.

Βρέφη να κλαίνε ασταμάτητα.

Τουρίστες και Κύπριοι να τηλεφωνούν στους δικούς τους λέγοντας ότι κινδυνεύουν να χάσουν τις πτήσεις τους.

Ένταση, αγανάκτηση, φωνές…

Και ελάχιστοι εργαζόμενοι να προσπαθούν να διαχειριστούν μια κατάσταση που έμοιαζε να τους ξεπερνά.

Κάποια στιγμή αναγκάστηκα να φωνάξω ότι θα περάσω μπροστά γιατί το παιδί μου δεν άντεχε άλλο. Δεν ήθελα προνόμιο. Ζητούσα το αυτονόητο!!! Ήταν με γεμάτη πάνα που ξεχείλιζε και άρχισαν να λερώνονται τα ρούχα της γιατί στριμωγμένοι τόσες ώρες στην ουρά δεν υπήρχε η δυνατότητα να αλλάξουμε πάνα. Πεινούσε δεν υπήρχε η δυνατότητα μέσα σε αυτόν τον χαμό να μπορέσω να την ταΐσω. Πέρασα μπροστά λόγω της τραγικής μας κατάστασης και χάριν των επίσης εξουθενωμένων επιβατών που λυπήθηκαν στην κυριολεξία το βρέφος μου! Κάτι το οποίο δεν έκαναν οι υπεύθυνοι που θα έπρεπε να είχαν φροντίσει για αυτό.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά…

Την ώρα που χιλιάδες άνθρωποι περίμεναν εγκλωβισμένοι στις ουρές, υπήρχε Fast Track είσοδος με χρέωση 10 ευρώ!!!!

Μάλιστα, πολλοί επιβάτες την ανακάλυπταν όταν είχαν ήδη εγκλωβιστεί μέσα στα κάγκελα της κανονικής ουράς, χωρίς καμία δυνατότητα να αλλάξουν διαδρομή. Ούτε μπρος ούτε πίσω μπορούσες να κάνεις μέσα σε αυτήν την λαοθάλασσα!

Η ζέστη ήταν αφόρητη καθώς ο κλιματισμός δεν έφτανε να καλύψει τον υπερπληθυσμό του αεροδρομίου. Στριμωγμένοι ακουμπώντας ο ένας τον άλλο ιδρώσαμε, τα μωρά μέσα στα καρότσια ακόμα περισσότερο καθώς ήταν πιο κάτω σε ύψος. Το αεροδρόμιο μύριζε άσχημα λόγω των ιδρωμένων ανθρώπων. Οι συνθήκες απόκοσμες!

Αυτό δεν είναι εξυπηρέτηση. Είναι εικόνα που δεν αξίζει ούτε στους πολίτες ούτε στους επισκέπτες της χώρας μας.

Η δικαιολογία της «high season» δεν αρκεί.

Όταν γνωρίζεις πόσες πτήσεις μπορεί να εξυπηρετήσει ένα αεροδρόμιο βάση των εγκαταστάσεων και του προσωπικού εδάφους, οργανώνεσαι ανάλογα. Δεν αφήνεις χιλιάδες ανθρώπους να περιμένουν επί ώρες σε συνθήκες συνωστισμού, να ποδοπατιουνται να μπουν στην πτήση τους.

Το Αεροδρόμιο Λάρνακας είναι η πύλη της Κύπρου προς τον κόσμο.

Η πρώτη και η τελευταία εικόνα που παίρνει ένας επισκέπτης.

Και χθες, αυτή η εικόνα ήταν απογοητευτική.

Δεν γράφω αυτή την ανάρτηση γιατί ταλαιπωρήθηκα μόνο εγώ.

Τη γράφω για κάθε γονιό που προσπαθούσε να ηρεμήσει το παιδί του.

Για κάθε ηλικιωμένο που στεκόταν όρθιος επί ώρες.

Για κάθε άνθρωπο που έτρεχε με αγωνία μήπως χάσει την πτήση του.

Και γιατί τέτοιες εικόνες δεν πρέπει να γίνουν η νέα κανονικότητα.

Αν ήσασταν στο Αεροδρόμιο Λάρνακας στις 8/7/2026, γράψτε την εμπειρία σας στα σχόλια.

 Κοινοποιήστε για να φτάσει αυτή η φωνή στους αρμόδιους. Η Κύπρος αξίζει καλύτερη οργάνωση. Οι επιβάτες αξίζουν σεβασμό!!

Παρακαλώ τους αρμόδιους να λάβουν τα βίντεο από τις κάμερες του αεροδρομίου χθες το απόγευμα 18:00-21:00 να δουν με τα μάτια τους τι γίνεται στο αεροδρόμιο μας! Καρφίτσα να έριχνες δεν θα έπεφτε κάτω!

Δεν είμαστε σακιά με πατάτες! Είμαστε Άνθρωποι!!!