Τα «ξεχασμένα» γεφύρια της Κύπρου που σε ταξιδεύουν σε άλλη εποχή

Ιδιαίτερα στις ορεινές περιοχές όπως η φύση επισκίασε κατά κάποιον τρόπο τα έργα των ανθρώπων, πολλά από αυτά τα έργα των κατακτητών της Κύπρου βρίσκονται κάπου κρυμμένα και μας περιμένουν να τα ανακαλύψουμε.

Ένας από αυτούς τους ορεινούς θησαυρούς είναι και τα κατά τόπους γεφύρια που ξεχωρίζουν με την επιβλητική κατασκευή τους και σε συνδυασμό με το ορεινό περιβάλλον, συνθέτουν ένα σκηνικό βγαλμένο από παραμύθια.

Πιο κάτω λοιπόν γνωρίζουμε καλύτερα μερικά από αυτά τα γεφύρια που πλέον αποτελούν κληρονομία για τον τόπο μας.

Γεφύρι Μηλιάς 

Το πανέμορφο γεφύρι της Μηλιάς, βρίσκεται ανάμεσα στα χωριά Πλάτες και Πέρα Πεδί στην επαρχία Λεμεσού. Το γεφύρι κατά τον μεσαίωνα ένωνε τον δρόμο για τα δύο χωριά και γεφύρωνε τον ποταμό Κρυό όπως και σήμερα. Είναι ένα πολύ ήσυχο μέρος και το μόνο που θα ηχεί στα αυτιά σας είναι το κελάηδημα των πουλιών και το νερό να κυλάει από το ποτάμι.

Υπάρχουν τρεις τρόποι για να φτάσετε στο γεφύρι, οδηγώντας, πεζοί ή με την ποδηλασία. Μπορείτε να ξεκινήσετε την πεζοπορία σας από το αθλητικό κέντρο των Πατρών, σε μια δύσκολη γραμμική πορεία 1 – 1,5 χιλιομέτρων. Το σκηνικό που δημιουργείται όταν ο ποταμός μαζεύει νερό το Φθινόπωρο είναι μαγευτικό.

Ενετικό γεφύρι «Τρεις Ελιές»

Το ενετικό γεφύρι «Τρεις Ελιές»βρίσκεται στην περιοχή του χωριού Τρεις Ελιές και θα το συναντήσετε λίγα λεπτά από την αφετηρία του μονοπατιού της φύσης στο χωριο.
Το Μονοπάτι της Φύσης «Τρεις Ελιές» βρίσκεται στα νότια της κοινότητας των Τριών Ελιών στο δρόμο που οδηγεί προς τα Καμινάρια. Πρόκειται για μια διαδρομή 2,5 χιλιομέτρων που ξεκινά από το χωριό Τρεις Ελιές και καταλήγει στην τοποθεσία Όρπολις. Είναι μια ιδιαίτερα όμορφη και συγχρόνως εύκολη διαδρομή που προσφέρει μια πανοραμική θέα σε όλο της το μήκος. Συγκεκριμένα περνά από δυο ενετικά γεφύρια, των «Τριών Ελιών» και του «Μύλου», τα κατάλοιπα του ναού του Αγίου Ανδρόνικου, τον Δράκοντα ποταμό και τον Κρεμμό του Κάτω Μύλου.

Σε όλη τη διάρκεια της διαδρομής υπάρχουν επεξηγηματικές και κατευθυντήριες πινακίδες, καθώς και παγκάκια στα οποία ο επισκέπτης μπορεί να καθίσει και να απολαύσει το μεγαλείο της φύσης. Το κελάδημα των πουλιών, τα τζιτζίκια, το κελάρυσμα των νερών του ποταμού και το πράσινο των δέντρων δημιουργούν ένα υπέροχο σκηνικό ιδανικό για να ξυπνήσει όλες τις αισθήσεις.

Δεν υπάρχει ιδανική εποχή για να επισκεφτεί κάποιος τα μονοπάτια της φύσης, καθώς και οι τέσσερις εποχές έχουν από κάτι να προσφέρουν. Απλά, όταν σας το επιτρέπουν οι καιρικές συνθήκες, αδράξτε την ευκαιρία και ανακαλύψτε τον πλούσιο θησαυρό της χλωρίδας και της πανίδας του νησιού.

Γεφύρι Ορκόντα 

Ο μεσαιωνικός δρόμος που διέσχιζε την κοιλάδα της Μαραθάσας και που ακολουθούσε την ίδια πορεία με τον σημερινό δρόμο, ενωνόταν με το ενετικό γεφύρι του Ορκόντα. Το γεφύρι συναντάται λίγα μέτρα από το σταθμό της Ορκόντας και με μια μικρή διαδρομή ανάμεσα σε πυκνή βλάστηση φτάνεις στο όμορφο γεφύρι. Ωστόσο δεν υπάρχει καθορισμένο μονοπάτι για να φτάσεις εκεί και λόγω της πυκνής βλάστησης, ο εντοπισμός είναι σχετικά δύσκολος.

Ενετικό Γεφύρι Ελιάς

Σε παραπόταμο του Διαρίζου που έχει τις πηγές του κοντά στο χωριό Φοινί και ονομάζεται «Φοινιώτης», βρίσκεται το Ενετικό γεφύρι «της Ελιάς». Βρίσκεται μόλις μερικά μέτρα από το σημείο ένωσης του ποταμού των Καμιναριών με τον Φοινιώτη, που στην συνέχεια σχηματίζουν μαζί με άλλους παραποτάμους τον Διάριζο. Πήρε το όνομα του από την μοναδικό δέντρο Ελιάς που υπήρχε στην τοποθεσία όπου το έκτισαν. Όπως επίσης και το χωρίο «Τρεις Ελιές» που υπάρχει λίγα χιλιόμετρα βορειοανατολικά από αυτό. Σπάνιο για την εποχή του τότες και για το υψόμετρο το δέντρο της Ελιάς και όπου υπήρχε, αποτελούσε σημείο αναφοράς για τους ταξιδιώτες.

Πρόκειται για οξυκόρυφο γεφύρι ενός τόξου. Είναι κτισμένο με πέτρα και αποτελεί μέρος του μονοπατιού «Ενετικά Γεφύρια». Τα παλιά χρόνια αποτελούσε την μοναδική δίοδο για προσπέλαση του Φοινιώτη από τους ταξιδιώτες  που όδευαν από και προς την Πάφο. Από εκεί προχωρούσαν προς το γεφύρι του Τζιελεφού το οποίο ένωνε τις όχθες του Διάριζου και ακολούθως σε απόσταση επτά χιλιομέτρων συναντούσαν το Γεφύρι του Ρουδιά.

Ενετικό Γεφύρι Ρούθκια

Το γεφύρι του Ρούθκια, βρίσκεται 3 χιλιόμετρα από το τουρκοκυπριακό χωριό Βρέτσια, σ’ ένα υψόμετρο 300m. Κτίστηκε πάνω στον ποταμό Ξερό που πηγάζει από τα βουνά του Τριπύλου, μέσα σε μιά καταπράσινη ερημική περιοχή από πλατάνους, σκλήδρους και πεύκα.

Σχετικά με την ονομασία του γεφυριού υπάρχουν διάφορες εκδοχές. Επικρατέστερη εκδοχή είναι από την ελληνική λέξη ρούδι που πρόκειται για την ονομασία του φυτού ρούδι (Ρους ο Βυρσοδεψικός) που αφθονούσε στην περιοχή. Είναι το γνωστό »σουμάτζιη». Κατά τον μεσαίωνα αποτελούσε ένα από τα κύρια εισοδήματα του νησιού. Από την μυθολογία ήταν ο »Ρους του Δία».

Σύμφωνα με παλαιότερες μαρτυρίες, το γεφύρι είχε μεγάλη οξυκόρυφη καμάρα. Από τον σεισμό του 1953 το γεφύρι σχεδόν καταστράφηκε.

Το γεφύρι του Μύλου

Το γεφύρι που περνάει πάνω από τον ομώνυμο ποταμό του Μύλου, αποτελείται από ένα τόξο που σχηματίζει ένα ημικύκλιο. Η τοποθεσία που βρίσκεται το γεφύρι αποτελείται από αρκετά πυκνό δάσος. Πανύψηλα δέντρα από πλατάνια και Σκληδρούς περιτριγυρίζουν το γεφύρι δημιουργώντας ένα πανέμορφο σκηνικό.

Για να το δείτε πρέπει να κατεβείτε μέσα στην κοίτη του ποταμού κάτι που ωστόσο ελοχεύει κινδύνους ιδιαίτερα όταν το ποτάμι είναι γεμάτο.

Eνετικό Γεφύρι στον Καλοπαναγιώτη

Το ενετικό γεφύρι, ένωνε παλαιότερα το χωριό με το Μοναστήρι το πρώτο Δημοτικό Σχολείο και την αγροτική περιοχή που βρίσκεται πέρα από αυτό.

Βρίσκεται λίγο πιο κάτω από το Μοναστήρι ανάμεσα σε πανύψηλα πλατάνια, σε μικρή απόσταση από το σημείο που οι Απόστολοι Παύλος και Βαρνάβας βάπτισαν Χριστιανό τον Άγιο Ηρακλείδιο.

Εδώ κάθε χρόνο, στις 6 Ιανουαρίου, ημέρα των Θεοφανείων, γίνεται η βάπτιση του Σταυρού σε μια κατανυκτική τελετή.

Ενετικό Γεφύρι Τζιελεφού

Το γεφύρι του Τζιελεφού βρίσκεται σ’ένα υψόμετρο 440m. Στο δάσος Πάφου, 6 χιλιόμετρα από το τουρκοκυπριακό χωριό Άγιος Νικόλαος, και είναι το μεγαλύτερο πέτρινο μεσαιωνικό γεφύρι. Το γεφύρι είναι κτισμένο πάνω στον ποταμό Διάριζο.

Στην αρχαιότητα ονομαζόταν »Βόκαρος» (από το διορίζω – χωρίζω). Σχετικά με την ονομασία του γεφυριού υπάρχουν διάφορες εκδοχές. Η λέξη »κέλεφος»  είναι ελληνική και σημαίνει αδύνατος, άρρωστος. Ίσως από την λέξη »κέλυφος» Η ονομασία πιθανός να συνδέεται από κάποιο πρόσωπο ή περιστατικό κατά την διάρκεια κατασκευής του γεφυριού.

Το γεφύρι αποτελείται από οξυκόρυφη καμάρα χτισμένη από τούφλα, πιθανόν επιτόπιας κατασκευής. Στα άκρα της καμάρας υπάρχουν πέτρες καλά πελεκημένες, και σε άριστη κατάσταση, καθώς και στην κορυφή στο κλειδί του γεφυριού όπου είναι και το πιο ευαίσθητο σημείο. Στη νότια πλευρά μόλις διακρίνεται χαραγμένος ένας μικρός σταυρός πάνω σε μια πέτρα. Η βάση του οδοστρώματος είναι κτισμένη από πέτρες του ποταμού. Στην πρόσβαση του γεφυριού και από τις δύο άκρες υπάρχει χώρος αναμονής. Αυτό διαπιστώνεται ότι υπήρχε έντονη δραστηριότητα κατά τον μεσαίωνα, γι’ αυτό λέγεται ότι ήταν ο κύριος άξονας που ένωνε την Πάφο με τις υπόλοιπες επαρχίες.

Μέχρι την ανεξαρτησία εξυπηρετούσε τις ανάγκες της περιοχής, συνδέοντας τα χωριά της δυτικής όχθης (Μηλικούρι, Βρέτσια, Άγιος Ιωάννης) με τα χωριά της ανατολικής όχθης (Άγιος Νικόλαος, Καμινάρια, Τρείς Ελιές).

Χαρακτηριστικό του γεφυριού αυτού είναι το μεγάλο ύψος από την κοίτη του ποταμού, το μικρός πλάτος του οδοστρώματος, όπου δεν μπορούσαν τα ορμητικά νερά να φράσσουν το στόμιο του γεφυριού από ξεριζωμένα και κλαδιά και να δημιουργείται πίσω λίμνη, με αποτέλεσμα να παρασύρει και να καταστρέφει το γεφύρι. Τον ποταμό αυτό ονόμαζαν βάρβαρο. Έκανε ένα σατανικό θόρυβο και ακουγόταν μέχρι τα γύρω χωριά, όπου ο κόσμος ερχόταν εδώ και κρέμαζε κοφίνια από την κορυφή του γεφυριού για να πάρει τα χέλια που παρέσερνε το νερό.

Μεσαιωνικό γεφύρι στο  Κοιλάνι

Κοντά στην περιοχή που βρίσκεται το εξωκλήσι της Αγίας Μαύρης στο Κοιλάνι Λεμεσού, υπάρχει ένα πολύ όμορφο μεσαιωνικό γεφύρι. Το πρώτο βρίσκεται πολύ κοντά στο εξωκλήσι και το δεύτερο σε απόσταση μερικών εκατοντάδων μέτρων νοτιότερα.

Φθάνοντας στην κοίτη του Κρυού ποταμού, θα βρούμε το γεφύρι που σχηματίζεται από ένα τόξο και έναν από τους 3 νερόμυλους που υπάρχουν στην περιοχή. Το γεφύρι επίσης, βρίσκεται στην πορεία της διαδρομής του μονοπατιού Νερόμυλος

Αυτά ήταν μόνο η αφρόκρεμα από τα δεκάδες γεφύρια που υπάρχουν στην Κύπρο και βοήθησαν για εκατοντάδες χρόνια το εμπόριο και την μετακίνηση το νησί. Πλέον στέκουν περήφανα, ήσυχα που εκπλήρωσαν το χρέος τους και μας περιμένουν να τα ανακαλύψουμε.

Πηγή : offsite.com