Γενικά
Πάει Ολομέλεια το Υφυπουργείο Τουρισμού
1. Ο Υφυπουργός παρά τω Προέδρω σε θέματα Τουρισμού διορίζεται από τον εκάστοτε Πρόεδρο της Δημοκρατίας, έχει την αποκλειστική πολιτική ευθύνη του χαρτοφυλακίου του, διαχειρίζεται ζητήματα και υποθέσεις που εμπίπτουν στις εξουσίες και στα καθήκοντα που του ανατίθενται, καταρτίζει τον προϋπολογισμό του υφυπουργείου, υποβάλλει ετήσιες εκθέσεις στο Υπουργικό Συμβούλιο και στη Βουλή των Αντιπροσώπων, λογοδοτεί απευθείας στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, παρακάθηται στις συνεδρίες του Υπουργικού Συμβουλίου για θέματα που αφορούν το χαρτοφυλάκιό του και μπορεί να υποβάλλει προτάσεις πολιτικής κατόπιν εντολών του Προέδρου της Δημοκρατίας.
2. Ο Υφυπουργός παρά τω Προέδρω σε θέματα Τουρισμού δεν υποβάλλει προτάσεις για νομοθετικές ρυθμίσεις και δεν έχει δικαίωμα ψήφου, προς αποφυγή συνταγματικών κωλυμάτων. Οι νομοθετικές ρυθμίσεις υποβάλλονται μέσω υπουργείων, κατ’ αναλογίαν προς την υφιστάμενη πρακτική που εφαρμόζεται στην περίπτωση του Υφυπουργού παρά τω Προέδρω.
3. Το Υφυπουργείο Τουρισμού λειτουργεί με διοικητική αυτονομία, κατ’ αναλογίαν προς τη λειτουργία των υπουργείων, και έχει ως κύριες αρμοδιότητες τις ακόλουθες:
β. Το συντονισμό και την υλοποίηση της Εθνικής Στρατηγικής Τουρισμού, που περιλαμβάνει βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες δράσεις ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας του τουριστικού προϊόντος.
γ. Τη στήριξη των επενδύσεων στον τομέα του τουρισμού, περιλαμβανομένων της επεξεργασίας και της υλοποίησης κινήτρων, της προώθησης της τουριστικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, αλλά και της συντονισμένης επικοινωνιακής προβολής της εικόνας της Κύπρου στο εξωτερικό.
δ. Την εποπτεία του τουριστικού τομέα, τη συνεργασία με άλλες εποπτικές αρχές, καθώς και την ορθή πληροφόρηση και ενημέρωση των τουριστικών επιχειρήσεων και των καταναλωτών για τη νομοθεσία που αφορά τον τομέα του τουρισμού.
1. Την ανεπάρκεια όσον αφορά τη διαμόρφωση πλαισίου διακυβέρνησης στον τουριστικό τομέα, γεγονός που έχει διαπιστωθεί και από τα ευρήματα μελετών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) και από Ισπανούς εμπειρογνώμονες που διεξάγουν την Εθνική Στρατηγική Τουρισμού.
2. Την αναχρονιστική πρακτική ύπαρξης ενός διοικητικού συμβουλίου, στη συγκεκριμένη περίπτωση του ΚΟΤ, το οποίο να είναι αρμόδιο για τη χάραξη τουριστικής πολιτικής και το οποίο δεν μπορεί να έχει αρμοδιότητες διαμόρφωσης και προώθησης οριζόντιων πολιτικών για αποτελεσματική προώθηση του τουρισμού.
3. Την πρακτική που εφαρμόζεται στις πλείστες τουριστικές χώρες στις οποίες η ευθύνη για τη λειτουργία και την ανάπτυξη του τουριστικού τομέα ανήκει στην εκτελεστική εξουσία.

10/07/2018